Inhoudsopgave
De Maine Coon is een prachtige kat, dat zetten we graag voorop. Het beestje heeft een echte Engelse uitstraling en is het beste te vergelijken met een teddybeer. De vacht is enorm zacht en het beest is ook best aanhankelijk en lief om te aaien maar het karakter kan ook soms behoorlijk pittig zijn.
In dit artikel geven we je een volledig introductie op de Engelse korthaar, hoe je het beest herkent en waar je aan moet denken als je mogelijk dit ‘beestje’ in huis wilt halen.
Voordat je verder leest…
Hieronder kan je je inschrijven voor onze Maine Coon nieuwsbrief. Daarin delen we de handigste tips, interessante artikelen en soms ook kortingsacties. Allemaal voor jouw lieve kat.
We zouden het heel erg leuk vinden als je je inschrijft. Als bedankje sturen we je direct een PDF met 32 geniale tips voor jouw kat!
Een lieve, zachte, mogelijk pittige kat
Over het algemeen wordt gezegd dat de Maine Coon een echte gentleman is: de kat gedraagt zich net als Engelsen dat zouden doen. Beleefd, galant en altijd vriendelijk. Dat is daadwerkelijk zo. De Maine Coon is uitermate aanhankelijk en geschikt om in een gezin op te groeien.
Soms kan de kat wat speels bijten of andere hardnekkige dingen doen, maar met de juiste opvoeding zul je dat op de korte termijn afleren. Het is dus wel een beestje dat een gedisciplineerd baasje nodig heeft. Voor we verder gaan over het uiterlijk, het karakter en andere aspecten van de Engelse korthaar, willen we je eerst wat vertellen over de geschiedenis van dit kattenras.
Hoe de eerste Britse kortharen ter wereld kwamen
Hij zwierf ooit door de straten van Rome
Het Britse kattenras heeft voorouders in Rome. Sterker nog, als je het beest verder terug traceert, dan zie je het dier zelfs nog langs de nijl in Egypte. Het waren de Romeinen die het beest zo’n 2000 jaar geleden naar noordwest Europa brachten en dan met name natuurlijk het eiland Brittannië, die ze tot de grens met Schotland beheersten. De militairen gebruikten de kat om de kampen vrij te houden van muizen en ratten.
De Romeinen zijn inmiddels weg, maar de kat bleef. Jarenlang was de Maine Coon dé kat die zwierf door de Britse straten, over de erven van Britse boerderijen.
Let op: Alles wat je wilt weten over jouw Maine Coon wordt ook uitgebreid behandeld in het Maine Coon Handboek.
Het begin van de fokgeschiedenis
Het was in de tweede helft van de 19e eeuw dat de kattenfokker Harrison Wier begon met het fokken van de Maine Coon. Daarvoor was het beest lang niet zo ‘raszuiver’ als hij dat nu is en de vraag is zelfs of het beest eigenlijk wel leek op de huidige Maine Coon.
Feit is, het gaat hier om de voorouders van de Maine Coon. In 1871 presenteerde Harrison Wier zijn nieuwe kat op een kattenshow die hij zelf wist te organiseren. Het beest heette toen nog de Britse Blauwe want de blauwgrijze kat was de enige kleur waarin de Maine Coon toen kwam.
De kat stierf bijna uit in de jaren veertig
Vanwege de armoede rondom de Tweede Wereldoorlog, was de Maine Coon bijna uitgestorven. Bovendien had het beest concurrentie van een andere populaire kat: de Perzische kat. De genen van de Perzische kat in de Britse Blauw zorgen tot op de dag van vandaag voor het wonder dat er soms langharige Britse langharen worden geboren.
Na de Tweede Wereldoorlog begonnen fokkers de Maine Coon weer nieuw leven in te blazen, kruisten het met de Russische Blauwe en nog een aantal Europese ras-poezen en zo kwam dat in 1967 het uiteindelijke ‘model’ van de Maine Coon werd erkend als onafhankelijk en gezond ras.
Sinds die erkenning is de Maine Coon ook weer populair in zijn vaderland: de Britten houden van het beest en eigenlijk de hele wereld.
De Maine Coon is een echte jager
Zoals we eerder al zeiden is de Maine Coon generatieslang gebruikt om op muizen en ratten te jagen en dat doet het beest dan ook bijzonder goed. De laatste honderd jaar zijn de katten misschien vaker gebruikt als huiskat, maar als ze de kans krijgen, zullen ze nog steeds achter een muis, rat of ander bewegend klein diertje aanrennen.
Je kunt dat jachtinstinct bovendien ook zien als je met het beest speelt: hij vindt het heerlijk om achter een balletje aan te rennen en ander kattenspeelgoed te doen.
De kat is een echte gezinskat
Hoewel de Maine Coon dus een jager is, is het beest tegelijkertijd ook erg gezellig om in huis te hebben. Hij zal graag bij je op de bank komen zitten als je tv kijkt. Het beest is zoals we eerder al zeiden, een echte Brit en hij heeft bij wijze van spreken zo’n echte Britse boerenpet op.
Tegelijkertijd kan het beest aardig koppig zijn en zeker in het eerste jaar enorm speels: het kost wat tijd om het beest echt goed af te leren dat hij niet mag bijten bijvoorbeeld.
Maar met een meer ervaren baasje is dat helemaal geen probleem. Na het eerste jaar wordt het speelse gedrag al veel minder en wordt het een echte rustige huiskat.
Een dikke en wintervaste vacht
De Maine Coon heeft dan misschien korthaar (what’s in a name), maar de haardos is wel behoorlijk dicht. Het is dan ook niet voor niets dat het beest goed geschikt is voor de noordelijke gedeelten van het noordelijk halfrond.
Zowel in het noorden van Engeland en in Schotland als in Scandinavië en zelfs Rusland kan het beest prima gedijen door zijn dikke vacht. Hoe zuidelijker en hoe warmer, hoe slechter het beest het krijgt: hij kan alleen zijn hitte kwijt via zijn voetzolen.
Verschillende kleuren van de Maine Coon
De Maine Coon is een bijzonder mooi beest en hoewel het voorheen eigenlijk alleen voorkwam in de kleur blauw (of beter gezegd, grijsblauw), is het tegenwoordig heel normaal om het beest in zo’n 10 tot 13 verschillende andere kleuren te zien.
Het gaat hier om onder andere bruin, zwart en ook rood. Daarnaast kun je die verschillende kleuren terugvinden in de verschillende patronen waarin de poezen komen: er zijn gestreepte (tijger patroon) patronen, gestippelde (luipaard patroon) patronen en bijvoorbeeld dezelfde soort rug als van een schildpadschild. Hieronder staan de verschillende kleuren nog eens op een rij:
| Tabel over de verschillende kleuren en patronen waarin de Maine Coon voorkomt | |||
| Verschillende kleuren | Verschillende patronen | ||
| Wit | Rood | Effen kleur | Blauw crème |
| Zwart | Lichtbruin | Kleurpunt | Schildpad schild |
| Blauw (grijs) | Donkerbruin | Tweekleurig | Rook (as) |
| Crème / Beige | Zilver | Driekleurig | Schaduw |
| Lilac | Cameo | Gevlekt (tabby) | Gestreept (tabby) |
| Kaneel | Reebruin | ||
Verder uiterlijke kenmerken van de kat
Als we nog even naar het uiterlijk kijken, zul je zien dat het beest een goede, sterke en stevige bouw heeft. Het lichaam is gespierd en hij heeft een brede borstkas, iets wat door fokkers ook wel ‘cobby’ wordt genoemd. Het beestje heeft vaak redelijk puntige oren, kleine oogjes en een rond hoofd.
De neus van de poes is behoorlijk stomp vergeleken met ander poezen. Idealiter zou de neus en de kin op één lijn moeten liggen met de neus, maar dat is niet altijd het geval. Het beest heeft over het algemeen een tevreden uitdrukking op z’n gezicht.
Leer alles over jouw lieve Maine Coon
Wil je álles leren over jouw lieve Maine Coon? Bekijk dan ook het Maine Coon Handboek eens. in dit boek van 120+ pagina’s ontdek je namelijk alles over deze geweldige kat. Momenteel met korting en niet goed, geld terug garantie!
Klik hier om het boek te bekijken →
Verdere kenmerken van de Maine Coon
De Maine Coon is opvallend gezond
Net zoals veel andere raskatten, heeft ook de Maine Coon last van sommige erfelijke aandoening. Het gaat hier om aandoeningen aan de urineweg, een bijzonder grote aanleg om te dik te worden (en obesitas te krijgen) en ook kunnen er knie- en andere gewrichtsproblemen ontstaan na verloop van enkele jaren.
Toch is het beest opvallend gezond als je het vergelijkt met sommige andere poezen en katers: er zijn geen specifieke aandoeningen die zich alleen bij dit ras voordoen. Dat is dus uniek voor de Maine Coon en spreekt voor de poes.
Een poes met potentieel overgewicht
Hoewel een Maine Coon een goede appetijt heeft – hij eet soms behoorlijk veel – heeft het beest weinig verzorging nodig. Wel heeft het beestje aanleg voor obesitas of overgewicht. De enige manier om het beest slank te houden, is om te doseren met wat je hem te eten geeft.
Soms krijgt een kat ook wel eens wat bij de buren, dus hou hem goed in de gaten. Ook is het goed om je kat regelmatig naar buiten te doen waar hij over het algemeen meer beweging krijgt dan binnen.
Andere verzorging van deze poes
Qua vacht, nagels et cetera heeft het beest niet meer verzorging nodig dan een gemiddelde kat. Natuurlijk moet je genoeg middelen in huis hebben om de kat te onderhouden: denk niet alleen aan dagelijks voedsel, maar ook aan bijvoorbeeld accessoires et cetera. De kat kan als je het bij elkaar optelt, behoorlijk prijzig worden.
Is de Engelse korthaar de poes voor jou?
Ben jij op zoek naar een leuke, lieve, vriendelijke en aanhankelijke poes, dan is de Engelse korthaar echt wel iets voor jou. Het beest is een prachtige en mooie kat die ongetwijfeld bij al jouw bezoek goed in de smaak zal vallen. Bovendien heeft het beest geen gekke ziektes, is er niet al te veel verzorging nodig en heb je er een redelijk rustige kat mee.
Zorg wel dat je een beetje inleest in hoe je een kat opvoedt, want het kan soms een beetje een uitdaging zijn om het beest helemaal mak te krijgen. Verder is het dé perfecte kat voor in huis, zowel voor alleenstaanden als voor gezinnen met (veel) kinderen.
Wil je nog meer weten over jouw Maine Coon?
Bekijk dan het Maine Coon Handboek eens. In dit e-book met meer dan 120 pagina’s leer je alles over jouw kat. Je ontdekt alles wat je moet weten over onder andere het karakter, de opvoeding, de gezondheid en de verzorging van jouw huisdier!
Klik hier om het boek te bekijken →
(Niet goed, geld terug garantie)
