Inhoudsopgave
Toen de Maine Coon in het verleden werd gefokt, was het beestje vooral blauwgrijs. Andere kleuren bestonden binnen het Britse kattenras eigenlijk nog niet. Inmiddels zijn er veel verschillende kleuren en kleurpatronen waarin het beestje verschijnt en er zit vast wel een kleur bij wat jij mooi vindt!
In dit artikel bespreken we alles over de Maine Coon en zijn kleuren, de fok geschiedenis van die kleuren en of de kleuren ook iets kunnen zeggen over het innerlijk van de poes.
Voordat je verder leest…
Hieronder kan je je inschrijven voor onze Maine Coon nieuwsbrief. Daarin delen we de handigste tips, interessante artikelen en soms ook kortingsacties. Allemaal voor jouw lieve kat.
We zouden het heel erg leuk vinden als je je inschrijft. Als bedankje sturen we je direct een PDF met 32 geniale tips voor jouw kat!
De Maine Coon is lang niet alleen meer Blauw
In het verleden fokten de kattenfokkers vooral alleen met Maine Coon in de grijsblauwe kleur. De meesten noemden het beest dan dus ook de ‘Britse blauwe’. Die tijden zijn echter voorbij en het aantal kleuren waarin de Britse kat inmiddels is verschenen is enorm.
Er zijn ruim 10 kleuren te onderscheiden, maar die kleuren komen ook weer in verschillende patronen en mixen. Je hebt bijvoorbeeld de schildpadschild variant: dat is een kat met bijvoorbeeld een witte buik en een rug met zwarte en rode vlekken. Daarnaast zijn er ook tweekleuren, driekleuren en bijvoorbeeld een rook- of asachtige kleurpatroon.
| Tabel over de verschillende kleuren en patronen waarin de Maine Coon voorkomt | |||
| Verschillende kleuren | Verschillende patronen | ||
| Wit | Rood | Effen kleur | Blauw crème |
| Zwart | Lichtbruin | Kleurpunt | Schildpad schild |
| Blauw (grijs) | Donkerbruin | Tweekleurig | Rook (as) |
| Crème / Beige | Zilver | Driekleurig | Schaduw |
| Lilac | Cameo | Gevlekt (tabby) | Gestreept (tabby) |
| Kaneel | Reebruin | ||
Let op: Alles wat je wilt weten over jouw Maine Coon wordt ook uitgebreid behandeld in het Maine Coon Handboek.
Over de verschillende kleuren
Als het gaat over de effen kleuren, dan is het belangrijk dat een Maine Coon er echt egaal uitziet. Sommige zwarte Britse kortharen hebben bijvoorbeeld een roze snuit of roze poten: deze ‘imperfecties’ betekent dat echte fokkers het dier niet zullen gebruiken om verder mee te fokken.
Zoals we eerder al zeiden komt blauwgrijs verreweg het meest voor. De kleuren kaneel, reebruin, maar ook zwart en wit komen veel minder vaak voor. Voordat we het verder gaan hebben over de verschillende kleuren en patronen van de Maine Coon, willen we eerst vertellen hoe de kleuren zich hebben ontwikkeld, historisch gezien.
Hoe verschillende Maine Coon kleurensoorten ontstonden
Hoe de eerste Maine Coon ontstond
Het is niet helemaal duidelijk waar de eerste Britse kortharen vandaan kwamen. Sommige onderzoekers zeggen dat de oorsprong van het beest ligt in het oude Egypte. Van daaruit zouden de Romeinen het beest mee hebben genomen naar onder andere ook Engeland en Wales.
Het beest moest bijvoorbeeld de legerkampen of nederzettingen muisvrij houden. Het Romeinse Rijk viel uiteen, maar de poes bleef op het eiland en vond er zijn nieuwe identiteit als boerderijkat.
Hoe de historie van de Maine Coon vervolgde
Het was de Brit Harrison Wier die voor het eerst met de boerderijkat begon te fokken. Hij wist van een simpele plattelandse kat en muizenjager een echte gezellige raskat te maken die ook bij het Britse volk erg populair werd. Hij begon in de tweede helft van de 19e eeuw met het beest te fokken en in 1871 presenteerde hij het beestje aan het grote publiek. Het interessante: de Maine Coon was toen nog alleen in de kleur blauw (ook wel: grijs) te vinden.
Hoe de verschillende kleuren ontstonden
Het duurde lang voordat er ook andere kleuren in het ras opkwamen. Het beest moest in de Tweede Wereldoorlog eerst bijna helemaal uitsterven voordat er veranderingen kwamen. Omdat de genenpoel dus erg klein werd, moesten de bestaande Britse kortharen worden gekruist met onder andere Perzische, Russische en Franse katten.
Deze andere rassen brachten ook verschillende kleurcodes met zich mee en zodoende kwamen er ook andere kleurvarianten binnen de Maine Coon. Het is een van de redenen dat de Maine Coon vandaag de dag nog steeds enorm populair is.
Alle kleuren binnen het Maine Coon kattenras op een rij
Wat meer over de effen Britse kortharen
Als we het hebben over de effen of egale Britse kortharen, dan spreken we vooral over de één-kleuren. Al deze katten mogen (met uitzondering natuurlijk van de witte) geen witte haren bevatten en ook moeten er geen (spook-) patronen zichtbaar zijn, zoals de spook tabby markeringen die je vaak nog terugziet bij de rode Maine Coon.
Het is soms mogelijk dat eventuele tabby en spook markeringen na verloop van het eerste jaar bij een volwassen kat verdwijnen. Daarom wordt er soms wat minder streng gedaan bij een kitten.
Over de oogkleuren van de Maine Coon
Het is zo dat de Maine Coon oorspronkelijk altijd koperen ogen hadden. Dat is tegenwoordig niet altijd meer zo omdat er de afgelopen vijftig jaar veel meer kleuren bijgekomen zijn. Er zijn bijvoorbeeld blauwe ogen bij de witte Maine Coon en tevens ook bij de kleurpunt Maine Coon.
Er bestaan ook Britse kortharen met gemixte ogen: één blauwe, één koperen. Als je een Maine Coon hebt met groene ogen, dan is het waarschijnlijk een teken dat het geen volbloed Maine Coon is. Waarschijnlijk is het beest dan óf met de Rigdoll, óf met de Russische Blauwe gekruist.
Blauwe ogen in de eerste maandjes
Wist je overigens dat de meeste Britse kortharen geboren werden met blauwe oogjes: na een week of twee gaan de oogjes van de kitten open en kun je eerst nog een aantal maanden lang de vaalblauwe ogen zien bij de diertjes. Na een maand of twee à drie zal deze kleur weg beginnen te vagen.
Er komt dan meer van het pigment melanine in de ogen, waardoor de ogen zich meer gaan vormen naar de door de rasverenigingen geaccepteerde koperen (oranje tot amber) kleur.
Rood en de verdunde varianten Maine Coon
Als we het hebben over de ginger Maine Coon, dan gaat het over een moeilijk te fokken Maine Coon: het lukt fokkers maar niet om een egaal rode (ginger) kat te krijgen. Er blijft altijd een spook markering van het tijger patroon achter.
Het is de fokkers wel gelukt met bijvoorbeeld de crème, de lichtblauwe, de zilveren en de lila of lilac Maine Coon: die kunnen wel helemaal egaal ter wereld komen.
Gezondheidsproblemen en de verschillende kleuren
Er zijn enkele gezondheidsproblemen die ontstaan als gevolg van het hebben van een bepaalde kleur. Je kunt bijvoorbeeld een bruine Maine Coon hebben als gevolg van een mutatie: dat is dan de reden dat zo’n beest eerder sterft dan gemiddeld is in het ras.
Ook de witte kleur binnen de Maine Coon ras heeft problemen: er zit een verband tussen de witte kleur en doofheid. Het is een reden dat fokkers niet graag twee witten met elkaar kruisen. Er zijn sommige kattenliefhebbers die deze gezondheidsproblemen voor lief nemen, aangezien ze de kleur belangrijk vinden voor shows en fokprogramma’s. Het ligt er dus heel erg aan wat je wilt.
Leer alles over jouw lieve Maine Coon
Wil je álles leren over jouw lieve Maine Coon? Bekijk dan ook het Maine Coon Handboek eens. in dit boek van 120+ pagina’s ontdek je namelijk alles over deze geweldige kat. Momenteel met korting en niet goed, geld terug garantie!
Klik hier om het boek te bekijken →
Het verband tussen kleur en karakter
Voorheen werd het al beweerd door kattenliefhebbers en ‘oma’s met hun wijsheden’, dat er een verband is tussen de kleur van een kat en zijn karakter. Het is nu ook gebleken uit onderzoek van een Amerikaanse universiteit dat de verschillende kleuren van een kat ook effect kunnen hebben op het karakter van een poes.
Een egaal witte, zwarte of blauwe (grijze) kat zijn bijvoorbeeld over het algemeen minder agressief dan bijvoorbeeld katten met een gemixte kleurenpatroon.
Hoe het verband te verklaren
De uitkomst van dit onderzoek is eigenlijk helemaal niet zo gek. Binnen elk kattenras worden de verschillende kleuren met dezelfde kleur gekruist over het algemeen. Het gaat dus om een rode kat die wordt gekruist met een andere rode kat, een blauwe met een blauwe en – over het algemeen gesproken natuurlijk – een zwarte met een zwarte.
Na verloop van enkele generaties ontstaan er dus ook afzonderlijke families of bloedlijnen binnen deze rassen. Dit zou ook het geval zijn bij de Maine Coon.
Andere oorzaken van de verschillen
Er kunnen natuurlijk ook andere oorzaken meespelen. Zo zijn bepaalde Maine Coon kleuren het gevolg van het fokken met de Perzische kat, bijvoorbeeld. Dat beest heeft weer een net iets anders karakter.
Ook zijn er praktische problemen, zoals de witte kat die wat moeilijker te borstelen is: als een kat regelmatig pijn lijdt, verandert het karakter ook. Daarnaast zijn er mutaties die een kleur bepalen, zoals het geval is met de bruine Maine Coon: de bruine Maine Coon wordt tot op de dag van vandaag minder oud dan de andere versies vanwege een gebrekkige gezondheid.
Welke kleur kun je nu het beste kiezen?
Het is natuurlijk een bijzonder moeilijke keuze als je de keuze hebt om te kiezen tussen verschillende kleuren Maine Coon. Wat je nu weet, is dat de bruine en de witte misschien niet altijd het beste idee zijn, aangezien ze problemen hebben met hun gezondheid. De Britse Blauwe is de klassieker en kun je misschien te saai vinden.
Een zwarte Britse Blauwe brengt volgens sommigen ongeluk of juist geluk (in Japan). Kortom, er zijn genoeg redenen te bedenken waarom je al dan niet een zwarte, witte, rode, blauwe, gevlekte, gestreepte of schildpadschild kleurige Maine Coon wilt aanschaffen. Veel succes met het uitkiezen, en nog meer plezier toegewenst met het genieten van je kat.
Wil je nog meer weten over jouw Maine Coon?
Bekijk dan het Maine Coon Handboek eens. In dit e-book met meer dan 120 pagina’s leer je alles over jouw kat. Je ontdekt alles wat je moet weten over onder andere het karakter, de opvoeding, de gezondheid en de verzorging van jouw huisdier!
Klik hier om het boek te bekijken →
(Niet goed, geld terug garantie)
