Inhoudsopgave
De Maine Coon is een prachtige en lieve kat die geschikt is voor bijna ieder huishouden. Het gaat hier om een kat die soms flinke afmetingen kan krijgen: ze zijn groot, hebben een dikke vacht en zien er met hun manen soms uit als een leeuw. Niet voor niets wordt de Maine Coon gezien als populaire huiskat. Wist je dat er sommige Maine Coon katten voorkomen die zes tenen hebben aan elke poot. Deze toestand heet met een duur woord: polydactyl.
Voordat je verder leest…
Hieronder kan je je inschrijven voor onze Maine Coon nieuwsbrief. Daarin delen we de handigste tips, interessante artikelen en soms ook kortingsacties. Allemaal voor jouw lieve kat.
We zouden het heel erg leuk vinden als je je inschrijft. Als bedankje sturen we je direct een PDF met 32 geniale tips voor jouw kat!
Hoe de Maine Coon polydactyl is
Het is een bijzondere eigenschap die voorheen erg veel voorkwam bij Maine Coon katten in het noordoosten van de Verenigde Staten. Veel katten hadden polydactylisme: ze hadden extra tenen aan een poot. Omdat deze aandoening toch gezien wordt als iets slechts, als een ziekte of een handicap, werden deze polydactyle Maine Coon katten uit de fok gehouden. Bovendien mochten ze niet in de showring..
De historie van de Maine Coon
Hoe de Maine Coon is ontstaan
Het is niet onbelangrijk voor liefhebbers van katten om te weten hoe een raskat eigenlijk is gekomen tot wat het nu is. Vaak zijn er natuurlijke en menselijke ontwikkelingen die ervoor hebben gezorgd dat een raskat eruitziet zoals hij eruitziet. Dat geldt net zo zeer voor de Maine Coon. Als we kijken naar zijn uiterlijk – de wilde vacht, het gespierde lichaam – dan kunnen we dat terugleiden niet naar goede fokprogramma’s, maar naar de New England regio in Amerika. Het leven van de Maine Coon op boerderijen in deze streek was dermate hard en moeilijk dat er hier natuurlijke selectie ontstond: alleen de sterke, winterharde en gespierde Maine Coon katten konden overblijven. Deze regio – met staten als onder andere Vermont, New Hampshire en Maine – was dan ook de ‘geboortegrond’ en de naamgever van de Maine Coon.
De verre familie
Deze hele geschiedenis in de Amerikaanse streek New England betekent echter niet dat de Maine Coon ook daadwerkelijk zijn oorsprong kent in de regio. In feite stamt de Maine Coon af van twee raskatten: de Noorse boskat en de Siberische boskat. Hoe deze katten naar Amerika kwamen is niet helemaal duidelijk. Waren het de Russische kolonisten in Alaska? Waren het de Vikingen met hun Noorse kat? Of waren het de eerste ‘settlers’ aan de Amerikaanse oostkust? Hoe het ook zij, de Maine Coon is er nu eenmaal. Het is overigens ook grappig om hier te vertellen waar de naam ‘Coon’ vandaan komt. Jarenlang dacht men dat de Maine Coon een liefdesverhaal was tussen een sfinx en wasbeer – in het Engels raccoon. Hoewel dat genetisch gezien natuurlijk helemaal niet mogelijk is, is dat nog steeds waar de naam vandaan komt.
Hoe men de Coon uit Maine erkende
Deze ‘wasbeer-kat uit de Amerikaanse staat Maine’ was er al in de 19e eeuw en boeren uit de New England regio namen het beest al vaak mee naar lokale shows en tentoonstellingen. Daar werd het beest populair en kreeg het al lokale erkenning. Toch duurder het nog zeker een eeuw voordat echte erkenning kwam. Het was 1982 dat de Maine Coon internationaal werd erkend door de FIFe, de internationale federatie voor raskatten. Sindsdien heeft de Maine Coon ook populariteit buiten de VS en ook in Nederland is de kat een van de meest populaire katten. Maine ziet de Maine Coon inmiddels ook als hun ‘trots’.
Let op: Alles wat je wilt weten over jouw Maine Coon wordt ook uitgebreid behandeld in Maine Coon Handboek. Je kan het handboek bekijken via deze link.
Hoe zit het nu met de aandoening van de extra teen
Extra teen?
Het is historisch gezien een interessant feit dat de Maine Coon katten in Maine en omstreken erg vaak een extra teen bezaten. Toch zul je niet snel een Maine Coon zien met zes tenen bij een kattenshow – het was immers niet toegestaan om deze gehandicapte Maine Coon katten mee te laten doen met de kattenshow. Het mocht simpelweg niet volgens het regelement. Op gegeven moment werd er besloten om binnen het ras van de Maine Coon niet verder te fokken met katten die leden aan polydactylisme om ze zo uit het ras te verwijderen. Sinds die beslissing is het aantal katten met deze aandoening drastisch afgenomen en is het nu een zeldzaamheid, weggelegd door liefhebbers. Daarom zijn er nu fokkerijen die speciaal de Maine Coon fokken op polydactylisme.
Wat is het precies voor een aandoening
Als we polydactylisme moeten omschrijven, dan gaat het om een aandoening die – naast de extra teen aan een of meerdere poten – ook de rest van de kattenpoot aantast. Zowel de botjes in de voet als in de enkel – ook wel de carpus en de tarsus genoemd – kunnen eronder lijden. Om het in moeilijke termen te noemen is polydactylisme een autosomaal dominant gen. En ja, de aandoening is ook aangetoond als een bedreiging voor de kat z’n gezondheid. Zoals we al eerder zeiden is het dus een goede reden om niet verder te fokken met deze kat.
Hoe ziet een polydactyle kat er uit
Over het algemeen is een kat met polydactylie een kat met meer dan de normale 18 tenen. Elke voorpoot moet 5 tenen hebben en elke achterpoot 4. Op elke poot kunnen er soms één, twee of zelfs drie extra tenen zitten. Volgens het Guinness Book of Records leefde er een kat met 28 tenen in de Canadese provincie Alberta. De eigenaar Gareth Ukrainetz noemde het beest Jake. Het gebeurt vrij zelden dat een kat op zowel voor- als achterpoten extra tenen heeft: het gebeurt alleen óf op de voorpoten, óf op de achterpoten.
Het hoort eigenlijk niet bij katten
Sommige mensen zeggen dat katten met meerdere tenen in sommige gevallen – waaronder de Maine Coon – een speciaal ras zijn en beargumenteren dat de Maine Coon bijvoorbeeld 20 tenen hoort te hebben. Dat is echter niet zo. Als je namelijk gaat kijken naar hoe de tenen groeien, dan is dat vaak niet netjes recht naast elkaar, maar is de ene langer dan de andere en kan dat bovendien mogelijk ontstekingen en infecties veroorzaken.
Wat je kunt doen om polydactylie te verhelpen
Het operatief verwijderen van een teen
Het meest rigoureuze wat je kunt doen met een kat met polydactylie is het operatief verwijderen van een of meerdere tenen van een kat. Het is een flinke operatie aangezien er daadwerkelijk stukken bot moeten worden weggehaald. Het kan zijn dat een dierenarts besluit dat het operatief weghalen van een teen dermate belangrijk is voor de gezondheid van een kat z’n onderstel, dat hij je de keuze geeft om die operatie te doen. Het is echter niet altijd een aanrader om een dergelijke operatie te doen: de kosten – en die zijn soms flink hoog voor zo’n operatie – wegen niet altijd op tegen de voordelen.
Leer alles over jouw lieve Maine Coon
Wil je álles weten over jouw Maine Coon? Bekijk dan ook het Maine Coon Handboek eens. In dit boek van 120+ pagina’s leer je namelijk álles over je lieve huisdier. Momenteel met korting en niet goed, geld terug garantie!
Klik hier om het boek te bekijken →
Hoe je een de tenen verzorgt
Een keuze die veel baasjes voor hun kat dus maken is om gewoon te zorgen voor de extra tenen. De nagels moeten veel vaker worden geknipt om ervoor te zorgen dat ze niet in gaan groeien. Daarnaast moet je zo af en toe de tenen laten trimmen om er ook voor te zorgen dat de haren niet in de nagels of poten gaan groeien en dat er geen infecties ontstaan. Kortom, je bent wel wat langer bezig met het verzorgen van een poot met meerdere tenen.
Katten met polydactylie leven niet korter
Naast dit alles kunnen we je ook geruststellen dat een polydactyle kat over het algemeen niet korter leeft dan een kat die gewoon 18 tenen heeft. Natuurlijk kunnen er wat problemen voordoen met de gezondheid die het leven wat korter maken, maar dat is niet significant: over het algemeen leven polydactylie katten zo rond de 12 en 15 jaar net als andere gemiddelde raskatten.
Wat te doen met een polydactyle kat
Een polydactyle Maine Coon
Over het algemeen komt polydactylie bij Maine Coon raskatten erg vaak voor. Zelfs vaker als bij andere katten. En dat terwijl polydactylie geen zeldzaamheid is bij andere raskatten. Sinds Maine Coon katten echter niet meer worden erkend als raskatten als ze meerdere polydactyle tenen hebben, wordt er veel minder met de polydactyle Maine Coon katten gefokt. Omdat het niet heel gezond is voor een kat – er kunnen problemen ontstaan met de poten – is het goed dat de verschillende verenigingen zich ertegen hebben uitgesproken.
Hoe je jouw Maine Coon verzorgt
Er zijn ‘ondeugende’ mensen echter die toch doorgaan met het fokken van die katten: als je een Maine Coon hebt met een groter dan normaal aantal tenen, dan kan je kat daar prima mee leven. Dat is natuurlijk mits je daadwerkelijk bereid bent om het beestje meer te verzorgen voor het feit dat hij meer tenen heeft. Je moet het beestje zijn poten vaker laten trimmen, je zult de nagels moeten knippen op tijd en in sommige gevallen zul je zelfs een operatie moeten doen om ingroei te voorkomen. Dat alles kan flink wat geld kosten.
Wil je nog meer weten over jouw Maine Coon?
Bekijk dan het Maine Coon Handboek eens. In dit e-book met meer dan 120 pagina’s leer je alles over jouw kat. Je ontdekt alles wat je moet weten over onder andere het karakter, de opvoeding, de gezondheid en de verzorging van jouw huisdier!
Klik hier om het boek te bekijken →
(Niet goed, geld terug garantie)
